» BAGONG YUGTO SENTIMIYENTO

Feed on: Posts; comments

BAGONG YUGTO

August 25, 2006 by aseroproduction

Tumatakbo ang
buhay natin na parang isang nobela, isang kuwento kung saan tayo ang bida.
Bawat indibidwal ay may kanya-kanyang kasaysayan, iba’t ibang kuwento, iba’t
ibang pagkatao, iba-ibang karakter. Binubuo ang ating mga kuwento ng mga
kabanata; may masaya, nakakainis, nakakatakot at malungkot na mga pangyayari.

Tatlumpung taon na akong nabubuhay dito sa ibabaw ng mundo, may ilang
chapters na rin ang lumipas at natapos sa buhay ko. Kung iisipin, halos
nangangalahati o pwede ngang sabihing nangangalahati na ang mga pahina ng
kuwentong ako mismo ang bida, kaya naman patuloy kong hinahanap at tinatahak
ang tamang landas na patungo sa nararapat na pagwawakas.

Maraming pangarap na nabuo sa mga nakalipas na taon, may ilang mga
kabiguan subalit mas marami ang tagumpay. Maraming struggle at pagsubok na
dumating subalit patuloy na bumabangon para muling tahakin ang kinabukasang
hinahabi ng tadhana.

Marami na akong achievements na nakuha, I must say na sa pag-a-analyze
ko, natuklasan kong lahat pala ng ginusto ko ay nakuha ko. May mga pangarap na
mahirap abutin, pero dahil sa tiyaga, wala palang imposible. Nagsisimula ang
lahat sa isang munting ambisyon, hanggang sa pagdating ng bawat tagumpay, pati
ang halos ititnuturing na imposible’y hinahangad na makamit. Hindi masamang
mangarap, libre ito, iyong mga taong walang mataas na pangarap ay maaaring
sabihing hindi na makakausad at mananatiling nakakahon sa isang monotonous na
mundo. Stagnant.

I always crave for success, laging naghahanap ng bago, ng mas mataas na
antas, ng mas challenging na mga gawain at sitwasyon. Dahil naniniwala akong
hangga’t may pangarap, patuloy na darating ang pagbabago tungo sa pag-akyat
natin sa mataas na level ng buhay. Para sa akin, hindi sa salapi sinusukat ang
tagumpay ng tao kundi sa bawat pangarap na kanyang natutupad. Kapag masaya ka
sa ginagawa mo dahil pinangarap, pinaghirapan at ginusto mo ito, masasabing isa
itong matamis na tagumpay.

May ugali akong madaling magsawa sa isang sitwasyon lalo na kung
paulit-ulit ito at parang ang bagal ng pagbabago, minsan nakakasuka lalo na
kung bulok ang sistema. Kung minsan, napipilitan akong manatili dahil sa
pagkakataong iyon, kailangang gawin at hinihingi ng sitwasyon. May mga parte ng
buhay din namang pinahahalagahan, iniingatan at minamahal ko at hindi
hinahayaang matapos dahil karapat-dapat itong manatiling bahagi ng kuwento

Marami na akong pinasok na trabaho. Lahat ng pinangarap ko, gusto kong subukan,
kung minsan kapag naroon na ako at nalaman kong kaya ko, madalas, gusto ko na
agad kumawala para abutin na naman ang mas mataas na pangarap. At tulad ng
nabanggit ko, wala akong pinangarap na hindi nagkaroon ng katuparan.

Kelan lang, natapos ang isang kabanata sa buhay ko. Nawala sa akin ang
isang trabahong minahal at pinangarap ko dati. Puwede ko rin sigurong sabihing
kumawala ako rito dahil pinagsawaan ko, alam kong kaya ko pero hindi ko
inalagaan dahil nawalan na ako ng gana. But I never quit, nawala ito sa’kin
dahil sumuko sa’kin ang mga kinauukulan. I must admit, may mga naging
pagkukulang din ako, pero I can’t blame myself coz hindi na rin karapat-dapat
mahalin ang sistema. At first, I took it as my major failure, but hey,
na-realize kong hindi pala, the fact na napasok ko ang mundong iyon, it was a
big success, nagawa ko, nakaya ko, hindi ko lang inalagaan at ipinagpatuloy
dahil hindi na ako masaya at pinagsawaan ko ang sistema, ginagawa ko na lang
pala iyon dahil sa pera. Iyon ang ayaw na ayaw ko, hindi laging priority sa’kin
ang pera kapag pinapasok ko ang isang gawain. Nang mawala sa’kin ang trabahong
iyon, I took it as a challenge, I can do better than that kung gugustuhin ko,
pero huwag na, dahil nangangarap na naman ako ngayon na sumubok sa mas mataas
na antas.

I consider
my previous job as a stepping stone, nagbukas iyon ng maraming posibilidad at
pagkakataon, ako na ang nalilitong pumili. Masarap maging malaya, iyong hindi
ka napipilitang lumunok ng bulok na sistema.

Mas masaya ako ngayon, na-overcome ko na naman ang isang matinding
pagsubok, at the same time, I’m heading for bigger opportunities to reach for
the stars. Wala akong pakialam sa iniisip ng iba, wala akong pakialam sa
pananaw ng iba, wala akong pakialam sa sinasabi nila; nanggaling na ako sa
sitwasyong halos ituring akong tae, walang naniniwala, walang nakikinig,
pinagtatawanan, pinagdududahan, pero ano ngayon? Asan sila? Tikom ang bibig,
pikit ang mata, may takip ang tenga…dahil supalpal sila! Bakal ang dibdib, bato
ang puso, asero ang buong pagkatao, walang akong inuurungang hamon at pagsubok
dahil alam kong tagumpay ang hatid ng bawat bagong yugtong dumarating sa buhay
ko!

Posted in Uncategorized | No Comments

Leave a Reply